تحولات اخیر در خاورمیانه و زمزمه‌های صلح میان حماس و اسرائیل، در نگاه نخست می‌تواند نشانه‌ای از کاهش تنش‌های منطقه‌ای و بازگشت آرامش به بازارهای جهانی باشد. با این حال، فعال شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران، این فرصت را تا حد زیادی محدود کرده است.
در شرایط عادی، کاهش تنش‌ها در خاورمیانه به طور معمول موجب افت نگرانی‌های امنیتی و کاهش قیمت جهانی نفت می‌شود. چنین فضایی می‌تواند بر ثبات بازار ارز و کاهش انتظارات تورمی در داخل کشور اثر بگذارد. اما از آنجا که با بازگشت تحریم‌ها، صادرات نفت و دسترسی ایران به درآمدهای ارزی با محدودیت مواجه شده، تأثیر مثبت صلح بر اقتصاد ایران چندان قابل‌توجه نخواهد بود.
تحریم‌های مالی و بانکی نیز به طور عملی مانع از بهره‌برداری ایران از فرصت‌های احتمالی صلح می‌شوند. در چنین فضایی، سرمایه‌گذاران خارجی محتاط‌تر عمل می‌کنند و شرکت‌های بین‌المللی از ورود به بازار ایران خودداری خواهند کرد. در نتیجه، حتی اگر منطقه در مسیر آرامش حرکت کند، اقتصاد ایران همچنان زیر سایه تحریم و محدودیت‌های مالی باقی می‌ماند.
با این حال، صلح می‌تواند از نظر روانی بر بازارهای داخلی اثر بگذارد و تا حدودی انتظارات تورمی را مهار کند. از سوی دیگر، گسترش روابط منطقه‌ای، در صورت فعال شدن کانال‌های تجاری جایگزین، ممکن است تا حدی فشار تحریم‌ها را کاهش دهد.
به نظر می رسد ، صلح در خاورمیانه در حالی می‌تواند فضای اقتصادی منطقه را آرام‌تر کند که اقتصاد ایران همچنان درگیر محدودیت‌های ناشی از مکانیسم ماشه است؛ بنابراین تا زمانی که مسیر دسترسی به منابع مالی و صادراتی برای کشور باز نشود، اثر این صلح بر اقتصاد ایران شکل واقعی به خود نمی گیرد.!